The Yellow Submarine of Blues

posted on 25 Feb 2012 08:19 by loneliestsky  in improvise  directory Fiction, Cartoon
every particles of color dedicated to the foam without waves

 
 
ลึก ลึก ลึก
 
ลึก หมื่นไมล์ใต้ทะเล
 
ดินแดนสีน้ำเงิน แกมม่วง แกมเทา
 
ไร้แสงแดด แสงดาว หรือแสงจันทร์
 
มองดูซิ หากเธอมองเห็น
 
ในถิ่นที่ไร้อาทิตย์อัสดง
 
เธออาจพบปลาพระอาทิตย์ตัวกว้าง 2 เมตร ลอยล่องราวกับไร้น้ำหนัก
 
ในค่ำคืนที่ไร้ดวงจันทร์และดวงดาว
 
เธออาจเห็นแสงเรืองจากเรืองแสงของแมงกระพรุนพันล้าน
 
และวับประกายวาบของป่าแพลงตอนแสนล้านอณู
 
---
 
ที่ระยะ หมื่นไมล์ ตรงบริเวณที่ห้อมล้อมด้วยแสงสว่างราวกับกลางวัน
 
เธออาจพบ
 
 
 
 เรือดำน้ำ 
 
 
 
 
เรือดำน้ำสีเหลือง --
 
เรือดำน้ำที่ชื่อ --
 
' The Blues '
 
 
---
 
ไม่มีใครรู้แน่ว่าทำไมเรือดำน้ำสีเหลืองจึงถูกย้อมน้ำเงินในชื่อที่ใช้เรียกมัน
 
ที่ทุกคนรู้แน่ๆคือ Blues ลงลึกได้อย่างที่ไม่เคยมีวาฬตัวใดดำถึง
 
แหวกน้ำได้รวดเร็วกว่าปลามาร์ลินหนุ่มวัยฉกรรจ์ผู้กำลังกวดเหยื่อ
 
สว่างไสวกว่าแสงไฟของปลาแองเกลอร์รวมกับปลาไหลไฟฟ้าร้อยตัว
 
และ Blues คือหน้าถัดไปของสารานุกรมแห่งท้องทะเล
 
ที่ยังว่างเปล่า
 
---
 
ลึก ลึก ลึก
 
การเดินทางสุดไกล แสนหนาว
 
ความลึกอย่างหยั่งไม่ได้ช่างน่าสะพรึงกลัว
 
มาพร้อมกับความกลัวที่ไม่มีจุดสิ้นสุด
 
และหลุมของความสิ้นหวังที่ดูเหมือนจะไร้ก้น
 
---
 
โธ่! เธอเอ๋ย! แต่หรือเธอคิดว่าเหล่าผู้กล้าหาญจะหวาดกลัว
 
ไม่ ไม่ ไม่
 
ไม่เลย พวกเขาแข็งแรง และหนุ่มฉกรรจ์
 
แม้การเดินทางจะเริ่มต้นขึ้นเมื่อนานแสนนานมาแล้ว
 
และคงจะดำเนินไปในอีกนานแสนนานข้างหน้า
 
พวกเขาไม่มีทางปอดแหก จนหันกลับแน่
 
เพราะอะไรหรือ
 
นั่นก็เพราะวิญญาญอันคับแน่น
 
วิญญาญอันคับแน่น
 
ของก้อนเสียงจากความขบถแสนเศร้า
 
 
 
แห่ง แจ๊ซ และ บลูส์
 
---
 
 
 
 
All Blues - Miles Davis
 
---
 
คีย์เปียโนเต้นรำกับปลายนิ้วนักเปียโน
 
แซกซ์โซโฟนโหนตัวบนบรรทัดห้าเส้น เหวี่ยงไปมาเหมือนเจ้าป่าในผืนป่า
 
เพลงบลูส์ดังรัวร้อนแรงเหมือนจังหวะหัวใจ
 
จังหวะหัวใจของทุกคนซึ่งเต้นพร้อมกัน
 
 
---
 
 
 
 
พวกเขาเต้น ใช่! พวกเขาเต้นรำ
 
พวกเขาเล่นตนดรี เล่นดนตรีบ้าคลั่งเหมือนฝูงสัตว์ผู้ล่าเสียงแจ๊ซเป็นอาหาร
 
ดังกระหึ่ม กระหึ่มอหังการ์อันไร้กรอบและไร้ก้นบึ้งแห่งเหล่าโน้ตสีคล้ำ
 
อากาศช่างเย็นเยียบ เย็นเยียบแต่เหงื่อกับกระเด็นไปทั่วราวกับน้ำค้างเช้าต้องลมไหลกรูลงจากปลายใบไม้
 
บรรเลง บรรเลง บรรเลง
 
บรรเลงบททำนองปราศจากถ้อยภาษาของมนุษย์
 
พวกเขาปล่อยให้ทรัมโบนและเบสสื่อสารกัน
 
และพวกเขาสื่อสารกันผ่านเบสและทรอมโบน
 
---
 
 
 
ลึก ลึก ลึก
 
ลึกหมื่นไมล์ใต้ทะเล
 
ในดินแดนสีน้ำเงิน แกมม่วง แกมเทา
 
ยังกังวาน ท่วงทำนองแห่งแจ๊ซ
 
ค่ำคืนอันสว่างไสวด้วยแสงเรืองจากเรืองแสงของแมงกระพรุนและแพลงตอน
 
ยังวับวาบบทบลูส์อันโหยเศร้าแต่เร่าร้อน
 
---
 
 
ณ ที่นั้น หากเธอบังเอิญมีธุระที่หมื่น สองหมื่น หรือ แสนไมล์ใต้ทะเลลึก
 
จงลองฟังให้ดีเถิด
 
 
ลึก ลึก ลึก
 
ใช่แล้ว! ลึกลงไป
 
 
เธอจะได้ฟัง
 
 
เพลงสีน้ำเงิน
 
จาก
 
 
 
 
เรือดำน้ำสีเหลือง
 
---

edit @ 25 Feb 2012 08:20:21 by 8193

edit @ 25 Feb 2012 08:22:54 by 8193

edit @ 25 Feb 2012 08:23:43 by 8193